Houd vol… het komt goed!

We gaan de Adventsweken in. Zondag is het eerste kaarsje door de kinderen van onze gemeente aangestoken. Ieder jaar weer een feest!! In totaal vier kaarsjes en wie weet… mag ‘ik’ er ook wel een doen!

Ik mocht wel al het spits afbijten en heb gekozen voor hoofdstuk 35 uit Jesaja: de woestenij zal bloeien, met als titel: Daarom Kerst! Ik vond het wel aardig bedacht van mezelf, maar ontdekte later dat meer kerken voor deze titel hebben gekozen! Ik begeef me dus in goed gezelschap!

Een heel mooie profetie, die je eigenlijk in de context van de eerste hoofdstukken pas echt goed begrijpt. Het zou een troosteloze toestand worden. De Babyloniërs zouden als heer en meester over het land banjeren en alles, maar dan ook alles stuk maken. Geen toekomst meer…! Een grote troosteloze woestenij!!

Het is niet moeilijk om een lijntje naar vandaag de dag te trekken. We zijn dat hele Coronavirus allemaal zat! We moeten door en moed houden, zeggen de politici. Maar ja, hoe doe je dat, als er geen enkel perspectief is!! Waar eindigt de ellende en wanneer kunnen we weer naar het ‘gewone’ leven? Of… en dat is pas echt schrikken… zitten we vast in het ‘nieuwe gewoon’.

Een restauranthouder gaf het feilloos aan: het scenario voor de komende maanden kennen we nu wel, maar als we niet weten waar we in maart 2021 zullen staan, als we geen perspectief hebben… vallen we één voor één om!!

En ik denk dat de Heer dat in de tijd van Jesaja ook zag en daarom mocht Jesaja een troostprofetie uitspreken! Maar ja…, dacht Jesaja: het volk is al zo murf geslagen door alle kommer en kwel profetieën…, zouden de mensen deze troostvolle, bemoedigende en perspectiefvolle woorden nog wel opnemen?

Maar Jesaja, zou Jesaja niet zijn als hij daar geen oplossing voor had gevonden. Hij dichtte een tiental verzen vol met troost en bemoediging die de verbeelding van de mensen zou prikkelen. Als een levensecht natuurfilmpje, je kent het wel, na plensbuien op een gort en gort droge grond ontspruit in een hoog tempo (versneld opgenomen), een schitterende bloemenzee uit die uitgedroogde grond.

Houd vol… het komt goed!! Zet je schouders er onder; de kommer en kwel hebben niet het laatste woord: de woestenij zál bloeien als een roos!

Dit bericht is geplaatst in Advent, Blog. Bookmark de permalink.