Ik ga op vakantie en neem mee…

Ik heb de opruimwoede! Niet zo handig, want het is momenteel tegen de 25 graden. Volop zomer!! Maar ja…, als de ‘opruimkriebel’ kriebelt, is het toch wel handig om daarin mee te gaan. Wie weet wat voor ‘schatten’ ik tegenkom!

Een voor een pak ik de boeken en boekjes van de boekenplank in de zolderkamer. Een wolk stof komt me tegemoet. Hmmm…, toch maar goed dat ik aan de slag ben gegaan. Deze boeken heb ik na het beëindigen van mijn studie niet veel meer ingekeken en dat is duidelijk merkbaar!

Het voelt goed om ze weer even in handen te hebben.

Terwijl ik de boeken een voor een afstof, valt mijn oog op een lang, smal en dun boekje met de titel ‘Heb jij dat ook weleens…’. Opgetogen pak ik het tussen de andere boeken vandaan. Een bundeling van mijn columns uit de toenmalige Elisabethbode, geschreven in de jaren ‘80 en ‘90! Wat leuk!!

Al lezend ontdek ik dat er in de loop van de tijd niet echt veel is veranderd. De thema’s, de levens- en geloofsvragen die ik in deze columns aan de orde stel, zou ik zo weer aandacht kunnen geven. Zo vlak voor de vakantie, midden in onze mooie en warme zomertijd neem ik er eentje over. Gewoon…, omdat het een leuk stukje is!

‘VAKANTIE! Eindelijk is het weer zover! Zoals ieder jaar, kijk ik al enige weken uit naar onze vakantie!

Rust, andere omgeving, andere mensen en weg uit de beslommeringen van elke dag. Heerlijk anders en ontspannen genieten! Ja, ik zie de vakantie wel zitten! Zaken, die anders geen aandacht krijgen, krijgen eindelijk aandacht, terwijl de gewone, alledaagse dingen thuis blijven. Met het pakken van de koffers heb ik dan ook geen probleem.

Als alles in de koffers zit, blijf ik twijfelend met een boek in mijn handen staan. Mee nemen…, of thuis laten…? Vakantie is tenslotte vakantie. Het boek in mijn handen is de Bijbel. Gaat God ook mee op vakantie of laat ik Hem thuis? Je moet toch kunnen gaan en staan waar je wilt? Je moet toch kunnen genieten. Geen gezeur van kerk aan m’n hoofd in mijn vakantie.

Maar ja… er valt zeker één zondag in die periode. Wat doe ik op die dag? Hoe vul ik die ‘vakantiezondag’ in? Past God wel in mijn vakantieschema of zal me vakantie dan ‘duf’ worden? Terwijl ik mijn koffers sluit gaan mijn gedachten verder…

Vakantie is rust en tijd in overvloed. Dus… ook meer aandacht voor Hem? Kan het niet zo zijn dat ik nu eindelijk ook eens goed de tijd heb voor… God? Mijn gebed, mijn Bijbellezen en zelfs mijn kerkgang komen door mijn drukke leven soms aardig in de knel. Maar in de vakantie heb ik geen drukke zaken aan mijn hoofd. Dus…!?

Tja…, als ik het zo bekijk…!!

Mijn twijfel is weg en ik zoek een plekje voor mijn Bijbel. ‘Duf’ zal het zeker niet worden, want zo is mijn God niet. Ik denk zelfs dat ik rijker, nog beter uitgerust en meer tevreden weer thuis kom!’

P.S. De column was wel een beetje gedateerd… Ik heb ‘m een beetje aangepast!

Dit bericht is geplaatst in Blog. Bookmark de permalink.