En de winnaar is…

Ik ben een grote fan van programma’s als X-factor, Idols, Voice of Holland en Holland’s Got Talent en kijk mijn ogen uit naar de mensen die ‘lef’ hebben om voor een strenge, ‘professionele’ en soms keiharde jury op te treden. Maar ze doen het! Ze hebben vertrouwen in eigen kunnen!

Als de voorrondes voorbij zijn en de ruwe diamanten uit de honderden ‘stenen’ zijn geselecteerd, begint het slijpen. Iedere week zie je ze beter worden. Schitterend om te zien! Lessen worden geleerd, toegepast en uitgevoerd en met vallen en opstaan zetten ze alles op alles om hun doel te bereiken: de live optredens.

Tijdens de live optredens, mogen ze hun talent en de lessen die ze geleerd hebben laten zien. Je ziet ze glimmen van trots, verwondering en verbazing. Ben ik dit? Heb ik dit bereikt? Ik geniet als ik die verwondering zie en ben mét hen verbaasd over de groei van hun talent, verfijning van hun act en de professionaliteit in hun optreden.

Nu gaat het bij mij niet zozeer om het resultaat, moet ik eerlijk zeggen. Soms denk ik dat een ‘talent’ er uit vliegt en ‘houd ik mijn hart’ vast. Groot is dan mijn verbazing als de jury heel enthousiast deze deelnemer met hoge cijfers door laat gaan. Ik zou een slecht jury lid zijn!

Nee, het gaat mij om de groei van deze, vaak jonge mensen. Ze worden bij de hand genomen door een coach, ze luisteren naar advies, ze nemen het advies serieus en werken aan datgene waar nog een probleem zit. Ze krijgen les hoe ze zich moeten presenteren, want voor de meesten is zo’n groot podium best wel eng. Maar ze doen het! Ze passen alles toe! Ze veranderen en groeien in hun professie, want dat gaat (het langzamerhand toch wel worden.

In 1 Korinthe 9:24-27 vergelijkt Paulus het leven met een wedstrijd. Aan het eind van die wedstrijd wacht ons een prijs. Onderweg worden we gecoacht, aangemoedigd en getroost. We krijgen de kans om adviezen en lessen van andere gelovigen toe te passen, zodat we verder (kunnen) groeien in ons geloof.

Als de finale van X-factor, Idols, Voice of Holland of Holland’s Got Talent aanbreekt is het natuurlijk voor degenen die in die finale staan geweldig. De anderen, die vroegtijdig zijn afgevallen, zijn wel aanwezig, maar mogen niet meer meedoen. Dat is het spel en daar gaat mijn vergelijking met een (geloofs)wedloop een beetje mank. Want bij Jezus valt niemand af. Als je eenmaal voor Hem hebt gekozen en de wedloop aangaat, dan kom je vroeg of laat in de finale en mag je de ‘lauwerkrans’ als beloning in ontvangst nemen.

De eerste blaadjes van die lauwerkrans krijgen we op het moment dat we Jezus gaan volgen. Daarna groeit de krans. Soms snel, soms langzaam. Dat hangt van onszelf af. Het blijft een keuze wat wij na een duikeling in oude gewoonten en patronen gaan doen. Laten we het erbij zitten… of staan we op en sluiten we ons weer aan bij al die anderen die ook met vallen en opstaan, de eindstreep willen halen!

Dit bericht is geplaatst in Blog. Bookmark de permalink.