Tweede Adventsweek (1)

De schijnwerper wordt verzet (Lucas 1:26-38).

De tweede Adventskaars mag branden. De spanning wordt langzaam opgevoerd en de schijnwerper wordt verzet. De Here God is nog steeds aan zet. Zal dat ooit anders zijn?
Nu krijgt Maria bezoek van de engel. Ook zij is sprakeloos. Maar niet van ongeloof.

God heeft mij ook eens aangesproken. Ik werd er ook stil van en ben er, na jaren nog steeds stil over. Toen ik dat tegen iemand zei, reageerde zij nuchter: ‘en… wat heb je de Heer geantwoord?’
‘Huh…? Hoezo…?’ ‘Wel… Hij heeft iets tegen je gezegd… hoe heb je gereageerd? Je laat Hem toch niet zomaar staan…?’. Nooit aan gedacht! En nu stel ik die vraag aan Maria en aan Zacharias.

Bij Maria kom maar één vraag op. Zij reageert in haar onschuld: ‘Hoe is dit mogelijk… ik heb immers geen omgang met een man!’

Bij Zacharias zien we een hele andere reactie. Bij hem hoor je een ondertoon. Zo van: ‘toe…, niet beloven… we zijn al zo oud!’ Heel menselijk en misschien zelfs herkenbaar? Als je al tijden voor iets bidt en het lijkt er op dat je verlangen wordt vervuld …, dan houd je misschien de boot af om niet toch nog teleurgesteld te worden.
Maar…, dan reken je buiten God om en we hebben bij Zacharias gezien waar dat op uit liep.

Maria reageert verwonderd: ‘Hoe zal dat gebeuren?’

Dan hoort ze het wonder! De Heilige Geest zal hier voor zorgen. Het kind zal Gods Zoon zijn. Maria valt stil… Nee, niet als straf op ongeloof. Zij wordt stil van verwondering en geeft zich over aan God.

Dit bericht is geplaatst in Advent. Bookmark de permalink.