Eerste Adventsweek (1)

Eindelijk gaat er iets gebeuren… Lucas 1: 5 -25.

Het is al 400 jaar stil. De laatste keer dat God had gesproken, was door de profeet Maleachi. Dit stilzijn van God wil echter niet zeggen dat Hij zich heeft teruggetrokken. Integendeel… als we denken van het zwijgen van God gedurende de slaventijd in Egypte, dan lezen we dat Hij wel degelijk hun roepen hoorde (Ex3). Zo ook in die zogenoemde ‘Inter-Testamentaire periode’, de tijd tussen ‘Maleachi en Mattheus’.

Wel horen… en niet ingrijpen. Haast onvoorstelbaar… of niet?

Als wij iets willen weten, duiken we het internet op en het moet echt gek gaan, als we geen antwoord of antwoorden op onze vragen vinden. Wij willen het liefst gisteren antwoord hebben, en zeker geen jaren hoeven wachten.

Maar zo werkt het blijkbaar bij de Here God niet. Zijn antwoord komt altijd op Zijn tijd. We zien dat al vanaf Genesis. Aan Abraham werd een zoon beloofd…, maar hij moest er zijn hele leven wel op wachten! Zijn nageslacht zou ook nog als slaven gebruikt worden door een vijandige natie. Vierhonderd jaar wachtte God, voordat Hij ingreep.

Dat vraagt om vertrouwen! Overgave!

Zacharias en Elisabeth weten daar alles van! Al geruime tijd keken zij uit naar het moment dat Zacharias dienst mocht doen in de Tempel. Omdat er zoveel priesters waren, werd de dienstdoende priester door middel van het lot gekozen. Niet iedere priester kwam aan de beurt en wellicht had Zacharias de moed al opgegeven. Geen dienst in de tempel, geen kindje, geen Messias…

En toen viel het lot toch op hem! Geweldig! Dit was zijn kans! Nu kon hij zijn verlangens tijdens zijn werk nog eens extra bij God brengen.

Dit bericht is geplaatst in Advent. Bookmark de permalink.